{"id":1120,"date":"2004-11-21T22:24:37","date_gmt":"2004-11-21T22:24:37","guid":{"rendered":"http:\/\/napierski.home.pl\/blog\/?p=1120"},"modified":"2015-08-11T20:52:10","modified_gmt":"2015-08-11T19:52:10","slug":"angkor-cambodia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/napierski.net\/blog\/angkor-cambodia\/","title":{"rendered":"Angkor – Cambodia"},"content":{"rendered":"

Mr You<\/strong><\/p>\n

Mister You (a tak naprawd\u0119 to Mr. You Chhuongthov \u2013 tak, tk, przez dwa h) jest ma\u0142y, p\u0119katy, wiecznie u\u015bmiechni\u0119ty i gotowy do pomocy za ca\u0142e 20 dolar\u00f3w dziennie. Jego dziecko chodzi do prywatnej szko\u0142y z j\u0119zykiem angielskim za 10 dolar\u00f3w miesi\u0119cznie. Rodzina posiada dwa samochody i nale\u017cy do klasy \u015bredniej. Mr You chichocze do nas, a kiedy m\u00f3wimy, \u017ce chcemy zam\u00f3wi\u0107 \u201efour Tigers\u201d (pyszne piwo azjatyckie) ale jako \u201eThai girls\u201d zostaje pora\u017cony atakiem \u015bmiechu. Pokazuje nam hotele, gdzie pok\u00f3j kosztuje 200 dolar\u00f3w albo i wi\u0119cej i chichocze nad g\u0142upot\u0105 bia\u0142ego cz\u0142owieka (my te\u017c). Mr You niech\u0119tnie podejmuje temat Czerwonych Kmer\u00f3w i zbywa nas og\u00f3lnikami we wszelkich kwestiach polityczno-historycznych. Ofiarowuje nam za to butelk\u0119 lokalnego wina \u2013 i jest to niestety kolejny dow\u00f3d na g\u0142upot\u0119 i ni\u017cszo\u015b\u0107 bia\u0142ego cz\u0142owieka. My, podkre\u015blam MY, kt\u00f3rzy pili\u015bmy ju\u017c chyba wszystko (od Kwiatowej po alpag\u0119,) we wszystkich mo\u017cliwych okoliczno\u015bciach (u cioci na imieninach i w \u015bmietniku) i miejscach (od Moskwy po Argentyn\u0119, od Widzewa po Otwock), nie jeste\u015bmy w stanie zm\u0119czy\u0107 tego specyfiku. Pi\u0119tno ha\u0144by znaczy nasze twarze, pogr\u0105\u017ceni w depresji ogl\u0105damy ostatnie mecze Premiership na wietnamskim kanale pa\u0144stwowej telewizji\u2026<\/p>\n

Rycerze nocy<\/strong><\/p>\n

Wiecz\u00f3r powitalny rzecz jasna jest wieczorem najwa\u017cniejszym, dlatego te\u017c ch\u0142opcy w liczbie dw\u00f3ch (Endrob i Rafik) nie mog\u0105 zlekcewa\u017cy\u0107 takiej okazji. Po skromnym sze\u015bciodaniowym obiadku kilku butelkach wina i kilkunastu piwa, postanawiaj\u0105 zapozna\u0107 si\u0119 bli\u017cej z \u017cyciem w Siem Reap. Przywo\u0142uj\u0105 swoje dwa rumaki tuk-tuki (motorki z kierowc\u0105) i zanurzaj\u0105 si\u0119 w nocy mroku. Przemieszczaj\u0105 si\u0119 po okolicy ruchem pijanego konika szachowego, wymuszaj\u0105 posi\u0142ki na zapleczach lokalnych knajp, stawiaj\u0105 w\u00f3dk\u0119 turystom i tubylcom, karmi\u0105 piwem krokodyle, ta\u0144cz\u0105 kujawiaka na dyskotece itp. itd. a\u017c wreszcie (przemilczmy ci\u0105g dalszy) z urwanym filmem l\u0105duj\u0105 bezpiecznie w \u0142\u00f3\u017cku (swoim).<\/p>\n

\"IMG_0351\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0354\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0355\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0361\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0369\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0378\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0415\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0416\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0424\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0443\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0446\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0460\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0502\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0510\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0522\"<\/a><\/p>\n

\"IMG_0565\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

[map style=”width: auto; height:300px; margin:20px 0px 20px 0px; border: 1px solid black;” marker=”yes” lat=”13.41247″ lon=”103.86699″ maptype=”HYBRID”]<\/p>\n

 <\/p>\n

Sp\u0142ywamy st\u0105d<\/strong><\/p>\n

Na bazarze w Siem Reap obok roleks\u00f3w za 10 dolar\u00f3w zakupujemy nowe plecaki. Niestety okazuje si\u0119, \u017ce mamy ich tak wiele, \u017ce nie wiadomo co z nimi zrobi\u0107. Rozwi\u0105zanie tego dylematu jest proste \u2013 wi\u0119ksze plecaki s\u0142u\u017c\u0105 do przenoszenia mniejszych plecak\u00f3w na plecach i jeste\u015bmy gotowi do dalszej podr\u00f3\u017cy, poniewa\u017c tych kilka dni w jednym miejscu przyprawia nas o zawr\u00f3t g\u0142owy i wp\u0119dza w depresj\u0119 stacjonarn\u0105. Mr You odwozi nas na brzeg jeziora Tonle Sab, gdzie czeka co\u015b w rodzaju dawnego radzieckiego wodolotu. Po uginaj\u0105cej si\u0119 desce wbiegamy na pok\u0142ad, ciskamy plecaki do luku baga\u017cowego i czekamy. Nadje\u017cd\u017caj\u0105 busy, d\u017cipy, samochody i po desce przewalaj\u0105 si\u0119 t\u0142umy turyst\u00f3w. Wodolot przestaje by\u0107 wodolotem, linia wody nieuchronnie zbli\u017ca si\u0119 do okien, pasa\u017cerowie wype\u0142nili ju\u017c ca\u0142y dach i ruf\u0119, wydaje si\u0119, \u017ce to ju\u017c komplet, kiedy nadje\u017cd\u017caj\u0105 dwa ostatnie busy z niemieckimi turystami. Patrz\u0105 oni z przera\u017ceniem na sw\u00f3j okr\u0119t, kt\u00f3ry z \u0142atwo\u015bci\u0105 mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107 w blaszan\u0105 trumn\u0119. Ale za\u0142oga znaj\u0105ca doskonale tajniki obs\u0142ugi klienta pokrzykiwaniem, popychaniem i niecierpliwymi gestami zagania t\u0105 ostatni\u0105 grup\u0119 na pok\u0142ad. Ruszamy. Najpierw z wysi\u0142kiem, powoli, przy wt\u00f3rze przera\u017conych okrzyk\u00f3w kiwaj\u0105c si\u0119 na boki jak pijany marynarz, a\u017c wreszcie nasza torpeda rozp\u0119dza si\u0119, unosi dumnie dzi\u00f3b i tak ju\u017c mkniemy nast\u0119pnych kilka godzin do Phnom Phen.
\n\"IMG_0600\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

[map style=”width: auto; height:300px; margin:20px 0px 20px 0px; border: 1px solid black;” marker=”yes” lat=”12.79037″ lon=”104.13940″ maptype=”HYBRID” z=”8″]<\/p>\n

 <\/p>\n

Phnom Phen<\/strong><\/p>\n

Zaliczamy troch\u0119 kultury w postaci muzeum i Pa\u0142acu Kr\u00f3lewskiego (Kasia i ja nie; Kasia poniewa\u017c nie okazuje wystarczaj\u0105cego szacunku Panuj\u0105cemu poprzez kr\u00f3tk\u0105 sp\u00f3dniczk\u0119; ja przez solidarno\u015b\u0107).<\/p>\n

Jeszcze wizyta w wi\u0119zieniu \u2013 budynek dawnej szko\u0142y, gdzie Czerwoni Khmerowie urz\u0105dzili wi\u0119zienie. Metalowe \u0142\u00f3\u017cka, zardzewia\u0142e pr\u0119ty, obc\u0119gi, ceglane klitki niechlujnie postawione w klasach i tysi\u0105ce zdj\u0119\u0107 zamordowanych. Tydzie\u0144 temu fala Tsunami spustoszy\u0142a azjatyckie wybrze\u017ca, i spowodowa\u0142a setki tysi\u0119cy ofiar. Ca\u0142y \u015bwiat rozpocz\u0105\u0142 wielk\u0105 akcj\u0119 pomocy, zewsz\u0105d s\u0142ycha\u0107 g\u0142osy nawo\u0142uj\u0105ce do jak najszybszych dzia\u0142a\u0144, rz\u0105dy licytuj\u0105 si\u0119 wielko\u015bci\u0105 finansowego wsparcia a dziennikarze narzekaj\u0105 na niszczycielsk\u0105 moc natury. Lecz c\u00f3\u017c mamy powiedzie\u0107 o prymitywizmie dzia\u0142a\u0144 i koncepcji Pol-Pota i ich pora\u017caj\u0105cej sile niszczenia \u2013 c\u00f3\u017c mo\u017cemy powiedzie\u0107 likwidacji pieni\u0119dzy, edukacji, zniszczeniu miast \u201ewyl\u0119garni paso\u017cyt\u00f3w\u201d i w rezultacie \u015bmierci oko\u0142o 2 milion\u00f3w ludzi (oko\u0142o 20% ludno\u015bci) w ci\u0105gu 3 lat. \u015awiat i politycy wyra\u017cali oburzenie, pot\u0119piali, lecz nie zrobiono nic powa\u017cnego by powstrzyma\u0107 to szale\u0144stwo, a dzisiaj wielu spo\u015br\u00f3d Czerwonych Khmer\u00f3w mieszka, ba, uczestniczy w rz\u0105dach w Kambod\u017cy za\u015b ich zbrodnie nie zosta\u0142y os\u0105dzone. I bynajmniej nie jest to jedyny przypadek we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie. Na szcz\u0119\u015bcie natura ci\u0105gle jeszcze nie dor\u00f3wnuje cz\u0142owiekowi\u2026<\/p>\n

Dzie\u0144 w podr\u00f3zy<\/strong><\/p>\n

Phnom Phen pozostaje za nami. P\u0142yniemy szybk\u0105 \u0142odzi\u0105 motorow\u0105 w d\u00f3\u0142 Mekongu do granicy wietnamskiej. \u0141\u00f3dka jest sp\u00f3\u017aniona p\u0119dzi wi\u0119c tak na oko 60-70 kilometr\u00f3w na godzin\u0119. Mekong, ta magiczna nazwa kojarzy si\u0119 nam przede wszystkim z ameryka\u0144skimi filmami o Wietnamie, zw\u0142aszcza z \u201eCzasem Apokalipsy\u201d. Wygl\u0105da co prawda zupe\u0142nie inaczej, jest du\u017co szersza i bynajmniej nie otoczona d\u017cungl\u0105, niemniej jednak Mekong to Mekong.
\nNa dodatek nasze prywatne, niewielkie j\u0105dro ciemno\u015bci materializuje si\u0119 pod postaci\u0105 nadci\u0105gaj\u0105cej nocy. Zbli\u017camy si\u0119 do Wietnamu, na rzece robi si\u0119 t\u0142ok, a nasz kapitan jednoosobowej za\u0142ogi w jednej r\u0119ce dzier\u017cy latark\u0119 a w drugiej ko\u0142o sterowe i bynajmniej nie zmniejsza pr\u0119dko\u015bci, cho\u0107 widoczno\u015b\u0107 to najwy\u017cej 10 metr\u00f3w (rzecz jasna \u0142\u00f3d\u017a nie posiada \u017cadnych innych \u015bwiate\u0142).
\nPara niemieckich turyst\u00f3w wykazuje lekkie objawy paniki widz\u0105c wy\u0142aniaj\u0105ce si\u0119 z ciemno\u015bci \u0142\u00f3dki rybak\u00f3w, kt\u00f3re jakim\u015b cudem nie wpadaj\u0105 pod nasz\u0105 rozp\u0119dzon\u0105 motor\u00f3wk\u0119. My rzecz jasna dopingujemy kapitana i domagamy si\u0119 zwi\u0119kszenia pr\u0119dko\u015bci, czego zreszt\u0105 nie omieszka on uczyni\u0107. Milkniemy, wi\u0119c na chwil\u0119, bo w ko\u0144cu a\u017c tak bardzo si\u0119 nam nie \u015bpieszy\u2026
\nKr\u00f3tki post\u00f3j na granicy kambod\u017ca\u0144skiej, potem na wietnamskiej i wysiadamy w Chau Doc. Porzucamy baga\u017ce w naszym luksusowym o\u015bmiodolarowym przybytku i ruszamy na obch\u00f3d. Nad rzek\u0105 g\u00f3ruje wspania\u0142y, niedawno odrestaurowany hotel (Novotel) z czas\u00f3w kolonialnych. W luksusowym wn\u0119trzu siedz\u0105 grupki starszych pa\u0144 i pan\u00f3w z Europy, dyskretna pianino przygrywa w tle a sprawny zesp\u00f3\u0142 wietnamskich kelner\u00f3w w milczeniu zmienia b\u0142yszcz\u0105ce nakrycia. Kolejny grymas historii.<\/p>\n

Nast\u0119pny dzie\u0144 w podr\u00f3\u017cy<\/strong><\/p>\n

(przecie\u017c to nasze ulubione zaj\u0119cie)
\nTym razem dla urozmaicenia samochodem. I tym razem nasz kierowca ma zdecydowanie polsk\u0105 dusz\u0119. Nasz mini busik p\u0119dzi jak szalony, podskakuje na wybojach, roztr\u0105ca na boki motorowerki i rowery, wyprzedza na czwartego, pi\u0105tego autobusy, ci\u0119\u017car\u00f3wki, cysterny. Kierowca jest najwyra\u017aniej spokrewniony z po\u0142ow\u0105 kraju i jak marynarz ma rodzin\u0119 w ka\u017cdym porcie. Nasz p\u0119d jest co chwila przerywany powitaniami z kolejnymi \u017conami, matkami, wujkami, \u015bciskaniem bobas\u00f3w i wyschni\u0119tych na kamie\u0144 bab\u0107. Jeden z tych postoj\u00f3w ko\u0144czy si\u0119 dokooptowanie \u017cony (?), na kt\u00f3rej zaraz spoczywa ci\u0119\u017cki i nieust\u0119pliwy wzrok Endroba.
\nWietnam po\u0142udniowy to jedno wielkie miasto \/ wioska. Kraj jest napakowany lud\u017ami, kipi niezwyk\u0142\u0105 wprost aktywno\u015bci\u0105 od bladego \u015bwitu. Po\u0142udnie jest w og\u00f3le jest du\u017co lepiej rozwini\u0119te, wida\u0107 znacznie wi\u0119cej dom\u00f3w w stylu europejskim, a w miar\u0119 zbli\u017cania si\u0119 do Sajgonu mijamy ogromne magazyny, fabryki siedziby firm. Miasto samo w sobie jest olbrzymie, poprzednio w trakcie kr\u00f3tkiego posiedzenia na lotnisku w og\u00f3le tego nie odczuli\u015bmy. Mijamy ca\u0142e kilometry kosmicznych z\u0142omowisk, sk\u0142ad\u00f3w koparek, spychaczy, d\u017awig\u00f3w, ci\u0119\u017car\u00f3wek i wszelkiego innego pomniejszego wyposa\u017cenia Okolica ta spokojnie mog\u0142aby s\u0142u\u017cy\u0107 za sceneri\u0119 dla Terminatora Czterdzie\u015bci i Cztery. Przedzieramy si\u0119 godzinami przez miasto, kt\u00f3re niby si\u0119 ko\u0144czy, ale zaraz zaczyna od nowa. I tak przez nast\u0119pnych par\u0119 godzin a\u017c do po\u0142udniowego wybrze\u017ca, na pla\u017c\u0119 Mui-Ne, z przerwami na popas w uroczych knajpkach z p\u00f3\u0142dolarowym menu.<\/p>\n

Wreszcie, nareszcie s\u0142odkie nic-(nie)-Robi-enie<\/strong>
\n(cho\u0107 z przerwami dla niekt\u00f3rych \u2013 ocenzurowano)<\/p>\n

No i mamy wreszcie to wyczekiwane robienie nic w ramach finiszu. \u201ePalmira resort m\u00f3g\u0142by r\u00f3wnie dobrze znajdowa\u0107 si\u0119 na Kanarach lub w Hiszpanii. Palmy kokosowe, skrz\u0119tnie podlewane klomby, pastelowe wille wzd\u0142u\u017c pla\u017cy i jajowaty, drewniane le\u017caki i le\u017canki, b\u0142\u0119kitny basen z trzcinow\u0105 czapeczk\u0105 baru. Sezon rozpocznie si\u0119 dopiero za par\u0119 tygodni, wi\u0119c o\u015brodek jest pusty. Nam to w zasadzie nie przeszkadza i natychmiast rozpoczynamy imprez\u0119, kt\u00f3ra ci\u0105gnie si\u0119 przez kilka nast\u0119pnych dni. Najpierw aplikujemy personelowi barowemu kr\u00f3tki \u201eKurs obs\u0142ugi polskiego turysty\u201d. A wi\u0119c w\u00f3dka do zamra\u017calnika, kieliszki na bar, popitka do szklanek z lodem no i rzecz jasna socjalna interakcja. Przoduje w niej Rafa\u0142, kt\u00f3ry pada ofiar\u0105 przemo\u017cnego uczucia (mi\u0142o\u015bci?) do \u015blicznej Hien urz\u0119duj\u0105cej za barem. J\u0119zykowe braki obojga rekompensuje znakomicie kilka kolejek Finlandii. Obserwujemy z podziwem ten platoniczny romans, kt\u00f3rego zwie\u0144czeniem ma by\u0107 wieczorna randka nad basenem. Tak przynajmniej interpretujemy komunikaty werbalno-gestykularne Naszej Hen. Hen na motorku odje\u017cd\u017ca w dal, a Rafa\u0142 w czarownym upojeniu b\u0142\u0105ka si\u0119 w\u015br\u00f3d pal i potyka o kokosy. Razem z Kasi\u0105 i Endrobem nie marnujemy bynajmniej czasu i systematycznie opr\u00f3\u017cniamy butelk\u0119 za butelk\u0105.<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem tego przybytku jest Rosjanin, o\u017ceniony z Wietnamk\u0105, wi\u0119c nasze proste, s\u0142owia\u0144skie gusta zaspokoi wyb\u00f3r w\u00f3dek. Przez nast\u0119pnych kilka dni pustoszymy skutecznie zapasy barku. Obs\u0142uguje nas Boss, by\u0142y \u017co\u0142nierz Wietkongu, kt\u00f3ry pije z nami r\u00f3wno jak Polak a nawet Rosjanin. Nasza obecno\u015b\u0107 dezorganizuje prac\u0119 wi\u0119kszo\u015bci personelu. Gromada ochroniarzy, nasi barmani, kelnerzy a z doskoku nawet kucharze porzucaj\u0105 obowi\u0105zki s\u0142u\u017cbowe i ca\u0142ymi nocami graj\u0105 z nami w bilarda, ping ponga oraz ucz\u0105 si\u0119 sarmackiej kultury spo\u017cywania napoj\u00f3w alkoholowych. Niestety nasz zesp\u00f3\u0142 Ba-Lan przegrywa sromotnie (zw\u0142aszcza w bilarda), a ka\u017cda przegrana to kolejka dla t\u0142umu spragnionych Wietnamczyk\u00f3w. Noc w noc gromadzi si\u0119 coraz wi\u0119cej graczy i publiczno\u015bci, prawdopodobnie wszystkie okoliczne wioski i miasta zosta\u0142y ju\u017c poinformowane o bia\u0142ych frajerach, kt\u00f3rych mo\u017cna or\u017cn\u0105\u0107 w bilarda i napi\u0107 si\u0119 na ich koszt.<\/p>\n

W mi\u0119dzyczasie udaje si\u0119 nam zapozna\u0107 z urocz\u0105 par\u0105 londy\u0144czyk\u00f3w \u2013 kochaj\u0105cym inaczej Nilem (Nelly) oraz wytatuowan\u0105 p\u00f3\u0142birma\u0144sk\u0105 Caroline (Karolink\u0105). Zapoznajemy ich z takimi narodowymi obyczajami jak picie w\u00f3dki kieliszkami, w po\u0142udnie przy czterdziestostopniowym upale, wpadanie w ubraniu (i bez) do basenu, jedzenie chrab\u0105szczy na kolacj\u0119 itp. itd. Proces adaptacji przebiega bez zak\u0142\u00f3ce\u0144 i nawi\u0105zana zostaje ni\u0107 (w niekt\u00f3rych przypadkach nawet \u0142a\u0144cuch) porozumienia i wsp\u00f3\u0142pracy. I tak ci\u0105gnie si\u0119 sielanka a\u017c nadchodzi nieunikniony koniec. Przerzucamy si\u0119 wi\u0119c z powrotem do Ho Chi Minh r\u00f3wnolegle z naszym nowozapoznanym zestawem angielskim.<\/p>\n

Niez\u0142y Sajgon tu macie<\/strong><\/p>\n

Wystarczy tylko raz spojrze\u0107 na to miasto a ju\u017c wiadomo sk\u0105d wzi\u0119\u0142o si\u0119 to powiedzenie. Miasto jest olbrzymie, oficjalnie liczy oko\u0142o 5 milion\u00f3w, ale liczby oficjalne jak powszechnie wiadomo w pa\u0144stwie komunistycznym nie istniej\u0119. Miasto wygl\u0105da du\u017co bardziej europejsko, ale ruch rzecz jasna jest nadal wietnamski. Hanoi wygl\u0105da przy Sajgonie jak uboga, siermi\u0119\u017cna siostra, wci\u0105\u017c jeszcze na wydaniu.<\/p>\n

Na ulicy mo\u017cna spotka\u0107 ludzi prosz\u0105cych o pieni\u0105dze z kartkami w j\u0119zyku angielskim: \u201eI am communist terror victim, please help me\u201d. Na p\u00f3\u0142nocy ludzie si\u0119 obrusz\u0105 je\u017celi powiesz Sajgon, tutaj na odwr\u00f3t \u2013 nazwa Ho Chi Minh mo\u017ce wywo\u0142a\u0107 niech\u0119tny grymas. Wiele z ulicznych motor\u00f3w \u2013 taks\u00f3wek prowadzone jest przez lekarzy, profesor\u00f3w, in\u017cynier\u00f3w, kt\u00f3rzy po wojnie zostali poddani tzw. reedukacji w specjalnych obozach w d\u017cungli. Ci kt\u00f3rym uda\u0142o si\u0119 powr\u00f3ci\u0107 nie mieli szansy na prac\u0119 w swoim zawodzie i dlatego te\u017c nie nale\u017cy si\u0119 dziwi\u0107 je\u017celi uliczny sprzedawca wyg\u0142osi nienagann\u0105 francuszczyzn\u0105 pogadank\u0119 o Husserlu. Dla r\u00f3wnowagi rzecz jasna wszystkie kluczowe stanowiska we w\u0142adzach, administracji i gospodarce zajmuj\u0105 przybysze z P\u00f3\u0142nocy. Ale na przyk\u0142ad sam Ho Chi Minh jest otaczany autentycznym kultem zar\u00f3wno na P\u00f3\u0142nocy jak i Po\u0142udniu. Obecnie kraj \u0142\u0105czy jeden wielki ruch, o\u017cywienie zwi\u0105zane z wietnamsk\u0105 pierierstrojk\u0105, przede wszystkim w gospodarce. Zaradno\u015b\u0107 i energia Wietnamczyk\u00f3w jest widoczna na ka\u017cdym kroku \u2013 od siermi\u0119\u017cnych ulicznych sklepik\u00f3w, po nowoczesne biurowce i wyrastaj\u0105ce jak grzyby po deszczu hotele, o\u015brodki wczasowe, magazyny i fabryki. Dla nas Polak\u00f3w jest to widok znajomy (nie ma co prawda niezapomnianych Szcz\u0119k, ale pol\u00f3wki z towarem stoj\u0105 tak samo jak niegdy\u015b na Marsza\u0142kowskiej). A\u017c \u0142za si\u0119 w oku kr\u0119ci\u2026 Kr\u0119ci si\u0119 te\u017c z powodu ko\u0144ca \u2013 po\u017cegnalne u\u015bciski, ostatnia kolacja z Nelk\u0105 i Karolink\u0105, ostatni drink, ostatnia, zielona noc wietnamska. Na trasie jeszcze tylko Pary\u017c, Londyn, Warszawa. Bolesny powr\u00f3t do codziennej rzeczywisto\u015bci, biura, kork\u00f3w, deszczu i \u015bniegu. Dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy metr\u00f3w pod nami przesuwaj\u0105 si\u0119 kontynenty, przez lodowate, nocne niebo p\u0119dzi Jumbo Jet i jeszcze przez chwil\u0119 nie trzeba o niczym my\u015ble\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mr You Mister You (a tak naprawd\u0119 to Mr. You Chhuongthov \u2013 tak, tk, przez dwa h) jest ma\u0142y, p\u0119katy, wiecznie u\u015bmiechni\u0119ty i gotowy do pomocy za ca\u0142e 20 dolar\u00f3w dziennie. Jego dziecko chodzi do prywatnej szko\u0142y z j\u0119zykiem angielskim … Continue reading →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[95,59,9],"tags":[216,217,205,218],"class_list":["post-1120","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-asia","category-landscape","category-travel","tag-angkor","tag-angkor-wat","tag-cambodia","tag-tample"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1120","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1120"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1120\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5945,"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1120\/revisions\/5945"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1120"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1120"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/napierski.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1120"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}